Straten vieren de zomer

Een tuintheater, schilderen op de stoep, een straatcamping of gewoon een potje mikado. In ruim vierhonderd Rotterdamse straten werd de zomer gevierd met tal van straatactiviteiten. De wil om voor elkaar als buren iets te betekenen en deze zomer voor wat afleiding te zorgen, blijkt sterker dan corona.

Maashavenstraat

Hoe sterk een straat kan zijn, toont de Maashavenstraat. Acht bewoners liepen er in het voorjaar het coronavirus op. Stuk voor stuk waren ze flink ziek, maar konden gelukkig thuis aansterken. Meteen werd er door buren een boodschappendienst op touw gezet, er werden bloemetjes bezorgd en tussen alle perikelen door werd een bewoner vanaf zijn balkon verrast met een aubade vanwege zijn 80ste verjaardag. Corona weerhoudt de Maashavenstraat ook niet om in de zomer een tuintheater te houden in de gezamenlijke binnentuin.

Tsjechov
Vooraf kon iedere bewoner een koelbox inleveren bij de gangmakers. Nu staan de koelboxen gevuld met hapjes en drankjes klaar naast de tuinstoelen. ‘Dat voorkomt heen-en-weer-geloop en omdat alle stoelen op naam staan, vindt iedereen snel zijn plekje,’ legt gangmaker Joke Steenbergen uit. Ze heeft deze ochtend ‘flink moeten buffelen’ om alle hapjes op tijd af te krijgen. ‘Normaal doen we zulke dingen gezellig met elkaar in de keuken. Dat gaat nu natuurlijk niet.’

Wat eigenlijk ook niet kan, is een stortbui precies als de voorstelling begint. Het is zo’n moment waarop je snel vergeet afstand te houden. Maar in de Maashavenstraat houdt iedereen zich aan de regels. Nog geen twee minuten later straalt de zon en kan jong en oud genieten van de ‘De Beer’, een klassieke klucht van Tsjechov. Jong en oud kijkt ademloos toe. Steenbergen: ‘Vooraf dachten we nog: zware kost, kunnen de kinderen en jongeren hun aandacht daar wel bijhouden? We hadden zelfs nog een schilderwedstrijd met leuke prijsjes. Was eigenlijk niet nodig.’

Turpijnpad

Ook aan het Turpijnpad konden de kinderen deze zomer naar hartenlust schilderen. Het was een van de drie straatactiviteiten in de straat. Volgens gangmaker Claudette Seedorf vormen ze een welkome afleiding. ‘Een schommel, een glijbaan en een duikelaar, meer is er voor de kinderen hier niet te beleven. En door de corona blijft hier iedereen eigenlijk thuis.’ Samen met haar buren timmerde ze daarom via een appgroepje een zomerprogramma in elkaar.

‘Wat is dat nou?’ Quintis (6) wijst naar de gekleurde stokjes die kriskras op een tegel verspreid liggen. Mikado? Het knulletje schudt het hoofd. Nog nooit van gehoord. Oudere kinderen doen het voor en als snel heeft Quintis het spel in de vingers. Dat is leuk! Regen, wind, zonneschijn… Quintis heeft niets meer in de gaten. Hij gaat helemaal op in het mikadospel. Verderop staan onder vrolijke parasols schilderdoeken klaar waarop kinderen een kunstwerk kunnen maken. Maar er zijn meer kinderen dan doeken. De kinderen vinden zelf een oplossing. ‘Gewoon een streep zetten. Jij schildert boven, ik onder.’

Diepenbrocklaan

Door naar de Diepenbrocklaan. Daar zitten Poldi en Mechteld er al helemaal klaar voor. Coronamaatregelen of niet, dit willen ze niet missen! Als de koning en koningin van de straat zitten ze op hun tuinstoelen in ‘camping Diepenbrock’. Het oude echtpaar geniet van de bedrijvigheid om hen heen. Kinderen sjouwen met hun logeertassen en knuffels over het grasveld. Ouders blazen luchtbedjes op, sjorren scheerlijnen vast en zorgen dat de tentjes op ruime afstand staan van elkaar. De jaarlijkse kampeernacht kan beginnen.
‘Nee hoor, ik ga niet in een tentje slapen,’ lacht Poldi. ‘Maar dit is elk jaar zo’n mooie gebeurtenis in de straat dat we toch even een kijkje nemen. Het zorgt echt voor binding in de straat.’ Angela de Grauw is het roerend met hem eens. Zij is een van de vele gangmakers in de straat. ‘Dit is het zesde jaar dat we de camping organiseren en het is echt een moment waarop iedereen even komt kijken: de buren die je goed kent en buren die je minder vaak ziet of spreekt.’

Schinnenbaan

Spreken en praten. Dat doet Engracia aan de lopende band in haar straat. Want zodra zij haar auto in de Schinnenbaan parkeert, klinkt altijd binnen een paar minuten haar deurbel. De kinderen in de straat weten de weg naar haar voordeur feilloos te vinden. Want bij Engracia kun je altijd terecht weten ze. Voor wat lekkers, een spelletje, een wandeling of een leuk gesprekje. ‘Daar word ik nooit moe van. Ik vind het heerlijk om met kinderen bezig te zijn en het is belangrijk dat ze opgroeien in een leuke straat.’

De mogelijkheid om in de zomer met een kleine bijdrage van Opzoomer Mee straatactiviteiten te organiseren grepen zij en haar buren dan ook met beide handen aan. ‘Daar waren we zo blij mee. Het is echt nodig in onze straat. Niemand is hier op vakantie gegaan. Vanwege de corona, maar ook omdat veel gezinnen hier hard moeten werken om de eindjes aan elkaar te knopen.’

Ding dong!
Vandaag staat een spelletjesdag op het programma. En het is meteen een groot succes. Ook kinderen uit de buurt komen op het vrolijke kabaal af en doen enthousiast mee met ‘koekje happen’, sjoelen, de stoelendans. De straat is vrolijk aangekleed met vlaggen en slingers. Ouders uit omliggende straten komen ook kijken en bieden meteen aan om bij een volgende activiteit te komen helpen.

Ding dong! Na een geslaagde spelletjesdag gaat de volgende ochtend al vroeg de deurbel. Egnacia doet open. Een kinderstem: ‘Wat was het leuk gisteren. Wat gaan we vandaag doen?’